leukelogjes.punt.nl
Laatste fase

De laatste fase

Lieve vrienden, het is inmiddels haast een maand geleden dat mijn heup en hoofd bestraald is

Door de bestraling was het bot van mijn heup zo broos geworden dat een week na de bestraling op 4 Januari ik neerklapte in de keuken en mijn heup gebroken was

Ik werd met spoed naar het ziekenhuis gebracht waar ik de volgende ochtend werd geopereerd...

Een week later werd een Pet-scan gedaan en op 16 Januari kwamen de artsen met de uitslag en daaruit bleek dat ik weer uitzaaiengen had en wel in al mijn botten dus  ze konden niks meer voor mij doen 

Toen ik vroeg hoelang nog zeiden ze dat ze eerder dachten aan enkele weken dan maanden

Het was een enorme klap zowel voor mij als voor Kees

En nu lig ik dus in een Hospice wat haast niet te bevatten is dat dit het laatste is

Ik laat dit berichtje een paar dagen staan en dan verwijder ik mijn Weblog

Lieve vrienden, het ga jullie goed en vaarwel

Reacties

Yvonne op 30-01-2017 18:46

Lieve Marianne

wat een vreselijk bericht is dit. Je hebt je dapper gehouden en helaas de strijd verloren. Ik denk nog aan het mooie gedichtje wat je hebt gemaakt toen mijn zoon geboren werd. Dit staat in zijn eerst album dus ik zal nog aan je denken. Heel veel sterkte Marianne voor jou en je man. Tjee ik weet niet wat ik verder moet zeggen. 😪

Ferry & Jacqueline op 31-01-2017 13:45

Lieve Marianne, dit wordt voor ons de moeilijkste moment om een reactie achter te laten. Met tranen moeten we afscheid van je nemen. We zitten compleet vast... we hebben geen woorden hiervoor. Het is voor ons en voor vele anderen heel moeilijk op zo'n manier iemand afscheid te nemen. Ja, dit is jouw laatste fase van je leven. We kunnen ons niet voorstellen dat je straks (nog eventjes dan...) hier niet meer bent. Hier naast zien wij al jouw lieve dierbaren staan. Die zul je straks misschien weer terug zien, ergens daar boven... Probeer deze gedachten mee te nemen. Ons gedachten gaan nu naar jou en je man Kees, die straks helemaal alleen voor komt te staan. Wat is het leven soms erg hard. Dit is gewoon op z'n Nederlands gezegd zwaar k*t! Dit zeggen we niet zo vaak of eigenlijk nooit. Maar dit is gewoon zo... O o o o, wat valt dit zwaar voor ons en voor jullie helemaal.

Lieve Marianne, het is tijd om afscheid van je te nemen. Via deze weg willen we je bedanken voor alle lieve reacties van jou dit wij afgelopen jaren ontvingen. Dit zullen we nooit vergeten! Dit hadden we al eens eerder mee gemaakt, bij onze lieve blogvrienden. Zo zit het leven in elkaar, misschien te makkelijk om dit te zeggen. Maar dit is wel zo...

Dag lieve Marianne...

Ferry & Jacqueline.

Hans op 01-02-2017 19:34

Wat een diep triest bericht van je.We hebben veel gedeeld via weblog zal je niet snel vergeten.Je bent een uniek mens en wens je veel krachten en vertrouwen toe voor de komende periode, Vaarwel. Hans

Lilian op 02-02-2017 00:58
Lieve Marianne, wat ben je dapper dat je dit hier zo neerschrijft. Er is vast al veel tegen je gezegd hierover, maar ook om zoiets zwart-op-wit te lezen komt hard aan. Wij kunnen niet bevatten hoe dit voor jou moet zijn, maar ik moet je zeggen dat ik het besef dat jij er straks niet meer bent best moeilijk vind. We kennen elkaar niet echt, we hebben elkaar nooit ontmoet, maar toch raakt dit bericht me keihard. Na het overlijden van mijn vader zeiden mensen tegen me: de goede gaan altijd het eerst. Nu vond ik dat altijd een idiote opmerking, maar ik vraag me wel af waarom jij? Ik weet dat ik daar geen antwoord op ga krijgen. Graag wil ik je nog zeggen dat je me geraakt hebt; door je eerlijkheid over je ziekzijn, door het delen van je angst, maar ook zeker door je liefdevolle stukjes over de katten en de leuke dagelijkse dingen. Dank je wel, lieve Marianne. Ik hoop dat je nog wat kwali-tijd met je dierbaren kunt doorbrengen, dat je nog kunt zeggen wat je wilt zeggen en dat je niet al te veel pijn meer hebt. In de hospice ben je vast in goede handen. Alle begrip voor het feit dat je de weblog verwijdert. Hopelijk bewaar je een digitale kopie voor Kees, want die kan daar over een tijdje misschien troost uit putten. Maargoed, ik bemoei me misschien met dingen die me niets aangaan:-) Dag Marianne.... tot ooit.
poekie op 02-02-2017 08:39

Lieve Marianne. Woorden heb ik eigenlijk niet . Wat een vreselijk bericht heb jij gekregen. Ik wil je bedanken voor alle keren dat je een reactie achterliet. Wens jullie veel kracht toe . Liefs Poekie

Haba op 02-02-2017 09:32

Marianne, ik schrik vreselijk van dit bericht, meisje ik wens je erg veel sterkte toe en hoop dat je samen met je geliefden een goed afscheid kunt hebben met mniet al te veel pijn.

Ook voor Kees veel kracht toegewenst, hij zal zich zo machteloos voelen om toe temoeten zien dat zijn geliefde zo gaat vertrekken. Woorden van troost heb ik niet voor jullie in dit diepe verdriet. Ik kan alleen maar een virtuele knuffel geven en jullie de macht, de kracht en de wijsheid toewensen.

Gerda Esser op 02-02-2017 20:18

Hallo Lieve Marianne

Met tranen in mijn ogen lees ik jou berichtjeBedankt voor jou vriendschapHeel veel sterkte , en heel veel sterkte voor Kees

Liefs Gerda

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl